Ολυμπιακός Βόλου: Έδρα στη Νέα Δημητριάδα, αγώνες στο Ε.Α.Κ. Βόλου
Δεκαετία 1930 – Η ίδρυση και τα πρώτα βήματα
Ο Ολυμπιακός Βόλου ιδρύθηκε το 1937 με πρώτο πρόεδρο τον Απόστολο Πουργιά. Η γέννηση της ομάδας πραγματοποιήθηκε στην παράκτια συνοικία του Αγίου Κωνσταντίνου, σηματοδοτώντας την απαρχή μιας ιστορικής διαδρομής για το βολιώτικο ποδόσφαιρο.
Την ίδια κιόλας χρονιά, ο σύλλογος συμμετείχε στους αγώνες Κυπέλλου Πάσχα του 1937, με αντιπάλους τη συμπολίτισσα Νίκη Βόλου, τον Κεραυνό, τον Απόλλωνα και τον Οδυσσέα. Μεταξύ των πρώτων νικηφόρων αγώνων, ξεχωρίζει το παιχνίδι που έμελλε να αποτελέσει το ιστορικό πρώτο ντέρμπι Βόλου απέναντι στη Νίκη, όπου ο Ολυμπιακός επικράτησε με 2–1, κατακτώντας τελικά το πρώτο κύπελλο της ιστορίας του.
Η περίοδος 1939–40 έφερε την πρώτη μεγάλη πανελλήνια διάκριση: ο Ολυμπιακός έφτασε στους προημιτελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας, αποκλείοντας τον ιστορικό Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Έτσι έγινε η πρώτη επαρχιακή ομάδα που κατάφερε να φτάσει τόσο μακριά στον θεσμό, αποκτώντας φήμη σε όλη τη χώρα.
Δεκαετία 1940 – Οι δύσκολες εποχές του Πολέμου
Η δεκαετία του 1940 υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη για τον Ολυμπιακό Βόλου, καθώς η πορεία της ομάδας επηρεάστηκε άμεσα από τις δραματικές συνθήκες της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου.
Η ιστορία του συλλόγου σημαδεύτηκε από την απώλεια δύο σπουδαίων ποδοσφαιριστών, των αδελφών Νίκου και Πέτρου Μαλαβέτα.
Ο Νίκος Μαλαβέτας, ενταγμένος στην Εθνική Αντίσταση, συνελήφθη από συνεργάτες των κατακτητών και απαγχονίστηκε στην Πλατεία Ελευθερίας του Βόλου τον Μάιο του 1943.
Ο Πέτρος Μαλαβέτας, αρχικά μέλος του ΕΑΜ και στη συνέχεια του ΔΣΕ, συνελήφθη τον Ιούλιο του 1949. Καταδικάστηκε σε θάνατο από στρατοδικείο και εκτελέστηκε στην περιοχή Καζανάκι, λίγο έξω από τον Βόλο, στις 5 Αυγούστου 1949.
Η θυσία τους άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του συλλόγου, που βίωσε αυτή τη δεκαετία περισσότερο ως μνήμη και αντίσταση, παρά ως αγωνιστική δράση.
Το 1947, ο Ολυμπιακός Βόλου ανακηρύχθηκε πρωταθλητής Θεσσαλίας, συνεχίζοντας την ανοδική του πορεία στο θεσσαλικό ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια, η ομάδα μπήκε σε φάση ανανεώσης του έμψυχου δυναμικού της, γεγονός που οδήγησε σε μια πενταετία χωρίς τίτλους.
Η υπομονή και η στρατηγική της ανανέωσης δικαιώθηκαν το 1952, όταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα Θεσσαλίας, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία του στην περιοχή.
Την ίδια χρονιά, στις 4 Μαΐου 1952, η ομάδα σημείωσε και την πρώτη της διεθνή νίκη, επικρατώντας της τουρκικής Ντεμί Σπορ με το εντυπωσιακό 6–2.
Η επιτυχία συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά (1953), όταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Τζάνειο Κύπελλο Θεσσαλίας, προσθέτοντας ακόμη μία διάκριση στη συλλογή του.
Δεκαετία 1950 – Οι μεγάλες διακρίσεις
Η χρονιά 1954 υπήρξε η πιο επιτυχημένη έως τότε για τον Ολυμπιακό Βόλου. Αρχικά στέφθηκε πρωταθλητής Βόλου, ενώ στη συνέχεια κατέκτησε για ακόμη μία φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλίας, αφήνοντας πίσω του ιστορικούς αντιπάλους, όπως η Αναγέννηση Καρδίτσας και ο Ηρακλής Λάρισας.
Η πορεία του συλλόγου συνεχίστηκε με μια σπουδαία νίκη επί της Δόξας Δράμας εκτός έδρας, που τον ανέδειξε πρωταθλητή Βόρειας Ελλάδας και του έδωσε την πρόκριση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Εκεί, ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε αξιοπρόσεκτη παρουσία, καταλαμβάνοντας την 5η θέση ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της χώρας.
Το 1955 καταγράφηκε ως χρονιά-σταθμός στην ιστορία του συλλόγου, όχι μόνο για τις αγωνιστικές του επιτυχίες αλλά και για τη δύναμη ψυχής που επέδειξε. Παρά το γεγονός ότι ο Βόλος δοκιμαζόταν από τους καταστροφικούς σεισμούς του Απριλίου, η ομάδα ταξίδεψε στην Αθήνα για τον αγώνα Κυπέλλου με την ΑΕΚ. Σε έναν συγκλονιστικό αγώνα, ο Ολυμπιακός πέτυχε μεγάλη νίκη και προκρίθηκε στους 8 του Κυπέλλου Ελλάδας, χαρίζοντας περηφάνια και χαρά στην πληγωμένη πόλη.
Δεκαετία 1960 – Από τη Β΄ Εθνική στην ιστορική άνοδο
Το 1960, ο Ολυμπιακός Βόλου έφτασε στους 16 του Κυπέλλου Ελλάδας και παράλληλα εξασφάλισε τη συμμετοχή του στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Στην πρώτη του παρουσία κατέλαβε την 7η θέση στον κεντρικό όμιλο, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στην τελική φάση.
Το 1961 αποτέλεσε κομβική χρονιά: ο Ολυμπιακός συγχωνεύτηκε με τον Εθνικό Βόλου και μετονομάστηκε σε «Εθνικός Ολυμπιακός Βόλου», ονομασία που διατήρησε μέχρι το 2008. Την ίδια χρονιά, η ομάδα κέρδισε ξανά την άνοδό της στη Β΄ Εθνική και αγωνίστηκε στον κεντρικό όμιλο, όπου τερμάτισε πρώτη και προκρίθηκε στην τελική φάση. Εκεί κατέλαβε την τέταρτη θέση, χάνοντας οριακά την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Ήταν επίσης η χρονιά που έκανε τα πρώτα του βήματα στον Ολυμπιακό ο σπουδαίος ποδοσφαιριστής Βασίλης Μποτίνος, ο οποίος αργότερα διακρίθηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Τις σεζόν που ακολούθησαν, η ομάδα κατέγραψε ασταθή πορεία στη Β΄ Εθνική:
Το 1962–63 κατέλαβε την 5η θέση στον Δ΄ όμιλο.
Το 1963–64 ισοβάθμησε στην κορυφή του ομίλου με τα Τρίκαλα, αλλά έχασε σε αγώνα κατάταξης στη Λαμία την πρόκριση στην τελική φάση.
Το 1964–65 κατετάγη 4η, αυτή τη φορά χωρίς τον Μποτίνο.
Το 1965–66 περιορίστηκε στην 5η θέση του Γ΄ ομίλου.
Η σεζόν 1966–67 ήταν διαφορετική: ο Ολυμπιακός κατέκτησε την πρώτη θέση στον όμιλό του και προκρίθηκε στην τελική φάση, όπου ισοβάθμησε με τον Πανελευσινιακό και την Καβάλα. Ακολούθησαν τρεις συγκλονιστικοί αγώνες μπαράζ στη Λαμία, από τους οποίους ο Ολυμπιακός και ο Πανελευσινιακός εξασφάλισαν την άνοδο. Έτσι, ο σύλλογος της Μαγνησίας ανέβηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική.
Η παρθενική του παρουσία στη μεγάλη κατηγορία αποδείχθηκε δύσκολη. Τα οικονομικά προβλήματα και οι διοικητικές ανακατατάξεις οδήγησαν τον Ολυμπιακό στην 18η θέση και στον υποβιβασμό. Ωστόσο, την επόμενη σεζόν επέστρεψε αμέσως στην Α΄ Εθνική, αφού κατέλαβε τη 2η θέση στη Β΄ Εθνική και επικράτησε στους αγώνες διαβάθμισης της Βέροιας.
Το 1969, ο Ολυμπιακός ξεκίνησε δυνατά τη νέα αγωνιστική περίοδο, όμως η αστάθεια στη διοίκηση και τα συνεχιζόμενα προβλήματα έφεραν πτώση στην απόδοσή του. Η ομάδα τερμάτισε στη 16η θέση, γνωρίζοντας έναν ακόμη υποβιβασμό.
Δεκαετία 1970 – Σταθεροποίηση και νέες προκλήσεις
Ο Ολυμπιακός Βόλου μπήκε δυναμικά στη δεκαετία του ’70. Το 1971 κατέκτησε τον τίτλο στον Γ΄ όμιλο της Β΄ Εθνικής και εξασφάλισε την επιστροφή του στην Α΄ Εθνική, φτάνοντας παράλληλα μέχρι τους 8 του Κυπέλλου Ελλάδας.
Τη σεζόν 1971–72 η ομάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά, όμως οι μέτριες εμφανίσεις στον δεύτερο γύρο την έφεραν στην 13η θέση. Παρά την πτώση στην απόδοση, ο Ολυμπιακός πέτυχε κάτι σπουδαίο: για πρώτη φορά στην ιστορία του εξασφάλισε παραμονή στην Α΄ Εθνική. Παράλληλα, συμμετείχε στο θερινό τουρνουά του ΟΠΑΠ, όπου κατέλαβε την 4η θέση. Την επόμενη χρονιά βελτίωσε ελαφρώς τη θέση του, τερματίζοντας 12ος.
Η σεζόν 1973–74 υπήρξε επεισοδιακή. Ο Ολυμπιακός τερμάτισε 15ος, ισοβαθμώντας με τον ΑΠΟΕΛ και τον Πανσερραϊκό. Ακολούθησαν αγώνες μπαράζ για την τελική κατάταξη, στους οποίους η ομάδα υποβιβάστηκε αγωνιστικά. Ωστόσο, παρέμεινε τελικά στην κατηγορία, αφού με την πτώση της Χούντας και τον τερματισμό της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο ΑΠΟΕΛ αποσύρθηκε.
Την περίοδο 1974–75, ο Ολυμπιακός βίωσε ξανά τον υποβιβασμό, αυτή τη φορά εξαιτίας της μείωσης των ομάδων της Α΄ Εθνικής. Αν και τερμάτισε 14ος, θέση που υπό κανονικές συνθήκες δεν οδηγούσε σε υποβιβασμό, οι αλλαγές στη δομή του πρωταθλήματος τον έστειλαν στη Β΄ Εθνική. Εκεί, την επόμενη σεζόν τερμάτισε 3ος στον Βόρειο Όμιλο, ενώ το 1976–77 περιορίστηκε στην 8η θέση.
Η σεζόν 1977–78 έφερε και πάλι ελπίδες ανόδου, καθώς η ομάδα πραγματοποίησε καλή πορεία, χάνοντας όμως την επιστροφή στην Α΄ Εθνική για μόλις δύο βαθμούς από την Α.Ε. Λάρισας.
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1978–79 έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο σκανδαλώδη της Β΄ Εθνικής, καθώς κλονίστηκε από καταγγελίες για υποθέσεις δωροδοκίας. Ο Ολυμπιακός, παρά τις αναταράξεις, τερμάτισε δεύτερος στον Βόρειο Όμιλο, ενώ την επόμενη χρονιά (1979–80) κατέλαβε την 6η θέση.
Δεκαετία 1980 – Από τις απογοητεύσεις στις μεγάλες επιστροφές
Η δεκαετία του ’80 ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό Βόλου να στοχεύει και πάλι στην άνοδο στην Α΄ Εθνική. Την περίοδο 1980–81, ωστόσο, η ομάδα βρήκε μπροστά της έναν αποφασισμένο Ηρακλή που διεκδικούσε την επιστροφή του στη μεγάλη κατηγορία, με αποτέλεσμα να περιοριστεί στην 3η θέση του Βόρειου Ομίλου.
Την επόμενη χρονιά (1981–82) ο Ολυμπιακός έφτασε ξανά κοντά στην άνοδο, όμως έχασε στις λεπτομέρειες από τον Μακεδονικό, καταλαμβάνοντας τελικά τη 2η θέση. Το 1982–83, μετά την αποχώρηση του ηγετικού Γιώργου Καραμίχαλου, η ομάδα πέρασε περίοδο αναστάτωσης και περιορίστηκε στην 5η θέση.
Η περίοδος 1983–84 έμεινε αξέχαστη για τους φιλάθλους. Το πρωτάθλημα διεξήχθη πλέον σε έναν ενιαίο όμιλο, και ο Ολυμπιακός, μετά από 21 συνεχόμενα χρόνια παρουσίας σε Α΄ και Β΄ Εθνική, γνώρισε τον υποβιβασμό. Έτσι, το 1984–85 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική, όπου κατέλαβε την 3η θέση.
Η απάντηση ήρθε άμεσα: το 1985–86, ο Ολυμπιακός επανήλθε στη Β΄ Εθνική, ισοβαθμώντας στην κορυφή με την Ξάνθη. Στη συνέχεια, η ομάδα έδειξε και πάλι τη δυναμική της:
Το 1986–87 τερμάτισε 4η με σταθερή πορεία.
Το 1987–88 κατέκτησε την πολυπόθητη άνοδο στην Α΄ Εθνική, ισοβαθμώντας στη 2η θέση με τον Απόλλωνα και την Καστοριά, αλλά υπερτερώντας στα μεταξύ τους παιχνίδια.
Η επιστροφή στη μεγάλη κατηγορία συνοδεύτηκε από μια αξιόλογη χρονιά (1988–89). Με αιχμή τον διεθνή Ούγγρο επιθετικό Ίμρε Μπόντα, που αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 20 γκολ, ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 11η θέση, κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Ωστόσο, η χαρά δεν κράτησε πολύ, καθώς την επόμενη σεζόν (1989–90) η ομάδα υποβιβάστηκε, καταλαμβάνοντας την 17η θέση.
Δεκαετία 1990 – Η δύσκολη περίοδος της Γ΄ Εθνικής
Η δεκαετία του ’90 υπήρξε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους στην ιστορία του Ολυμπιακού Βόλου, καθώς η ομάδα δεν κατέγραψε σημαντικές επιτυχίες. Ο σύλλογος γνώρισε για δεύτερη φορά τον υποβιβασμό στη Γ΄ Εθνική και παρέμεινε εκεί για αρκετά χρόνια, χωρίς να καταφέρει να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός.
Από την περίοδο 1994–95 και μετά, ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στη Γ΄ κατηγορία, καταλαμβάνοντας συνήθως θέσεις όχι υψηλότερες από την 8η. Οι φίλαθλοι της ομάδας έζησαν χρόνια υπομονής και προσμονής, μέχρι να έρθει η στιγμή της επιστροφής.
Η αναγέννηση ήρθε τελικά το 1998–99, όταν ο Ολυμπιακός Βόλου κατέκτησε την πρώτη θέση στον Βόρειο Όμιλο της Γ΄ Εθνικής και πανηγύρισε την άνοδο στη Β΄ Εθνική, κλείνοντας με θετικό τρόπο μια δεκαετία γεμάτη δοκιμασίες.
Δεκαετία 2000 – Σταθερή παρουσία στη Β΄ Εθνική
Ο Ολυμπιακός Βόλου μπήκε στη νέα χιλιετία με αισιοδοξία, μετά την επιστροφή του στη Β΄ Εθνική. Την περίοδο 1999–2000 πραγματοποίησε αξιόλογη πορεία, όμως κάποια ατυχή αποτελέσματα στους τελευταίους αγώνες τον ανάγκασαν να περιοριστεί στην 9η θέση. Την επόμενη χρονιά (2000–01), ακολούθησε μια ανάλογα μέτρια πορεία που τον έφερε στην 7η θέση της βαθμολογίας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η ομάδα διατηρούσε μια σταθερή αλλά όχι πρωταγωνιστική παρουσία στη Β΄ Εθνική, χωρίς να καταφέρει να φτάσει σε άνοδο. Χαρακτηριστική ήταν η περίοδος 2004–05, όπου ο Ολυμπιακός έχασε στις λεπτομέρειες την ευκαιρία να διεκδικήσει την επιστροφή του στη μεγάλη κατηγορία, καταλαμβάνοντας τελικά την 5η θέση.
Η δεκαετία έκλεισε με τον Ολυμπιακό να παραμένει παραδοσιακή δύναμη της Β΄ Εθνικής, αλλά χωρίς να έχει ακόμα πετύχει το μεγάλο βήμα που περίμεναν οι φίλαθλοί του.
Δεκαετία 2010 – Η επιστροφή στη Σούπερ Λιγκ και το ευρωπαϊκό όνειρο
Η σεζόν 2009–10 ήταν ιστορική για τον Ολυμπιακό Βόλου, καθώς κατέκτησε την πρώτη θέση στη Β΄ Εθνική και επέστρεψε στη Σούπερ Λιγκ ύστερα από 20 χρόνια. Με αυτή την επιτυχία πρόσθεσε στην τροπαιοθήκη του το 4ο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής και το 7ο συνολικά στην ιστορία του.
Την επόμενη χρονιά (2010–11) η ομάδα πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή πορεία στη μεγάλη κατηγορία, τερματίζοντας στην 5η θέση του πρωταθλήματος. Η διάκριση αυτή οδήγησε τον Ολυμπιακό στα πλέι οφ και του χάρισε το εισιτήριο για την Ευρώπη, εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά στην ιστορία του τη συμμετοχή στο UEFA Europa League 2011–12.
Στις 14 Ιουλίου 2011, ο Ολυμπιακός έγραψε χρυσή σελίδα, δίνοντας το πρώτο του ευρωπαϊκό παιχνίδι απέναντι στη σερβική Ραντ για τον 2ο προκριματικό γύρο του Europa League. Η νίκη με 1–0 στο Βόλο, αλλά και η πρόκριση με συνολικό σκορ 3–1, πανηγυρίστηκαν έντονα από εκατοντάδες φιλάθλους τόσο στο Βόλο όσο και στο Βελιγράδι. Στη συνέχεια, η ομάδα προκρίθηκε και στον 3ο προκριματικό γύρο, αποκλείοντας με δύο νίκες (3–0) τη λουξεμβουργιανή Ντιφερντάνζ.
Ωστόσο, η πορεία αυτή διακόπηκε βίαια. Στις 10 Οκτωβρίου 2011, μετά από απόφαση του Δ.Σ., ο Ολυμπιακός δεν δηλώθηκε σε καμία εθνική κατηγορία, με αποτέλεσμα να μείνει για πρώτη φορά στην ιστορία του χωρίς συμμετοχή σε εθνικό πρωτάθλημα.
Ύστερα από 14 μήνες αγωνιστικής απραξίας, στις 7 Ιουνίου 2012, ο Ολυμπιακός Βόλου επανεντάχθηκε στη Β΄ Εθνική, κάνοντας το πρώτο βήμα για την επιστροφή του στο προσκήνιο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Στις 24 Μαρτίου 2016, ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός, που είχε αναλάβει να ξεκαθαρίσει την κατάσταση της ομάδας μετά τις διοικητικές αναταράξεις, ανακοίνωσε ότι ο σύλλογος, ο οποίος είχε αποσυρθεί από το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ, θα αγωνιζόταν από τη νέα σεζόν στη Γ΄ Εθνική.
Ύστερα από τρία χρόνια απουσίας από τις επαγγελματικές κατηγορίες, ο Ολυμπιακός κατάφερε να επιστρέψει δυναμικά. Την περίοδο 2018–19 στέφθηκε πρωταθλητής του 4ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής, κατακτώντας την άνοδο και εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή του στη Φούτμπολ Λιγκ 2019–20.
Δεκαετία 2020 – Η επάνοδος και οι διαδοχικοί υποβιβασμοί
Την περίοδο 2019–20, ο Ολυμπιακός Βόλου αγωνίστηκε στη νέα Φούτμπολ Λιγκ, η οποία αποτελούσε την 3η τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η διακοπή του πρωταθλήματος λόγω της πανδημίας COVID-19 βρήκε την ομάδα στην 8η θέση με 31 βαθμούς, έπειτα από μια μέτρια πορεία. Η εικόνα αυτή συνεχίστηκε και την επόμενη σεζόν, όπου ο Ολυμπιακός τερμάτισε στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα, ωστόσο ευνοήθηκε από την αναδιάρθρωση των κατηγοριών και ανέβηκε στη Super League 2, τη δεύτερη τη τάξει κατηγορία.
Η παρουσία του στη Super League 2 (2021–22) αποδείχθηκε απογοητευτική. Η ομάδα τερμάτισε στην προτελευταία (16η) θέση του Α΄ ομίλου με 29 βαθμούς, καταγράφοντας ένα αρνητικό ρεκόρ με 9 εντός έδρας ήττες, επίδοση πρωτοφανής στην ιστορία της.
Η νέα σεζόν έφερε ακόμη μεγαλύτερη πτώση. Ο Ολυμπιακός όχι μόνο επέστρεψε στις ερασιτεχνικές κατηγορίες μετά από τρία χρόνια, αλλά υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία του στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας. Στη Γ΄ Εθνική, τερμάτισε 13ος και προτελευταίος στον 2ο όμιλο, χάνοντας παράλληλα και το Κύπελλο Ε.Π.Σ.Θ. στην παράταση από τον Θησέα Αγριάς.